Sommige vrouwen zijn zó gewend geraakt om voor iedereen te zorgen, dat ze onderweg vergeten zijn om ook voor zichzelf te kiezen.

Jouw song gaat over precies dat. Over de vrouw die jarenlang alles droeg.

Die bleef geven, bleef zorgen, bleef doorgaan.

Tot ze ergens onderweg haar eigen rust, zachtheid en plezier kwijtraakte.

Deze song is een herinnering.

Dat rust geen luxe is.

Dat liefde niet iets is wat je hoeft te verdienen.

En dat de vrouw waar je naar zoekt misschien nooit weg was.

Misschien wachtte ze gewoon tot jij eindelijk weer thuiskwam.

⭐👑